İsimsiz

Turuncu bir gökyüzünün altında kurgulanan bu düşsel karşılaşma, 150x120 cm boyutlarıyla izleyiciye geniş bir atmosfer sunuyor. Sahne, üç figürün arasına yerleşen gizemli bir sessizlikle başlıyor. Solda şapkalı figür çiçeklerle dolu bir tepsi taşırken, merkezdeki karakterler arası diyalog, sağdaki yoğun dokulu figürün adeta topraktan veya tozdan yükselen formuyla dengeleniyor. Yakından bakınca, özellikle sağdaki figürün omuzlarında ve eteklerinde biriken boya tabakalarının püskürtme ve katmanlı tekniklerle oluşturulduğunu görüyoruz. Alt kenara indiğimizde ise kırmızı bir düzlem üzerinde oturan kedinin sırtındaki pürüzlü doku, fırçanın yüzeyle olan temasını belirginleştiriyor. Merkezdeki figürlerin yüz hatlarındaki çizgisel sadelik, çevreyi kuşatan karmaşık dokuyla tezat bir biçim ilişkisi kuruyor. Bütüne döndüğümüzde, figürlerin gerçeküstü dünyası ile ön plandaki hayvan figürlerinin yarattığı hiyerarşi, durağan bir anı belleğe kazıyor. Yüzeydeki renk geçişleri, mekânsal derinliği bulanıklaştırarak gerçeklik algısını esnetiyor. Görselin bütünü, sessizliğin ve bekleyişin hüküm sürdüğü bir alan yaratıyor.